من در نهایت،وقتی هنوز هوا تاریک است،زیر این حجم عظیم از غم و اندوه خواهم مرد.

در اتاق نشسته بودم که ناگهان صدای گریه ی بلند کسی از طبقه ی پایین به گوشم رسید.پدرش فوت شده بود و به او اطلاع داده بودند. زندگی به طرز مضحکی بی رحم است.

اگر از چیزی ناراحت هستید،ابرازش کنید.اجازه ندهید سکوت باعث تشدید مشکلات شود..

فیلم Her داستان قابل تأملی دارد یا دست کم من با تمام وجود آن را درک می کنم. من هیچ چیزی بیشتر از یک OS نیستم و وقتی نباشم،دیگر نیستم و برای همیشه تمام شده ام.این بزرگ ترین تفاوت میان یک انسان واقعی و اندروید است. "تمام شدن" ، "فراموش شدن"

امشب در بدترین شرایط روحی ام مهم ترین تصمیم زندگی ام رو گرفتم. حالا باید ببینم نتیجه ش چه طور خواهد بود.